Casting na modelkę: jak wygląda i jak się do niego przygotować

Pierwszy casting jest stresujący głównie dlatego, że nikt nie mówi, co się na nim dzieje. Wyobrażenie podpowiada scenę z filmu: wielka sala, jury, ocena. Rzeczywistość wygląda jak wizyta w cudzym biurze, w której ktoś patrzy na ciebie przez cztery minuty, robi dwa zdjęcia i mówi „dziękujemy".

Trzy rodzaje castingu

Nazywa się je tak samo, ale różnią się celem i tym, czego się na nich oczekuje.

Nabór do agencji odbywa się często w stałych godzinach raz w tygodniu, bez zapisów. Casting do zlecenia ma podaną datę, miejsce i wymagania, i zwykle poprzedza go zgłoszenie mailem. Ogłoszenia tego drugiego rodzaju zbieramy na tablicy castingów.

Jak wygląda krok po kroku

1. Rejestracja. Podajesz imię, wiek, miasto i kontakt, czasem wypełniasz krótką kartę z wymiarami. Jeśli masz gotowy profil z kompletem danych, wystarczy podać jego adres.
2. Czekanie. Najdłuższa część. Przy naborze otwartym potrafi trwać godzinę.
3. Zdjęcia na miejscu. Twarz, sylwetka z przodu, z boku i z tyłu, na jednolitym tle. To są robocze polaroidy agencji, robione po to, żeby zobaczyć cię bez obróbki. Zestaw jest identyczny z tym, który opisaliśmy na stronie o polaroidach do agencji.
4. Pomiar. Wzrost i obwody, mierzone taśmą albo spisywane z twojej deklaracji. Warto, żeby zgadzały się z tym, co masz wpisane w profilu, bo rozjazd wychodzi właśnie tutaj.
5. Krótka rozmowa. Kilka pytań o dyspozycyjność, doświadczenie i plany. Trwa dwie, trzy minuty.
6. Przejście albo scenka. Na castingu modowym poprosi się o przejście w butach na obcasie i obrót. Na reklamowym o krótką scenkę albo kilka zdań do kamery.
7. Koniec. Bez oceny, bez komentarza. Decyzja zapada później i zwykle nie w tym pokoju.

Co zabrać i w czym przyjść

• Obcisłe, jednolite ubranie. Dżinsy i top albo legginsy i koszulka. Bez wzorów, bez napisów, bez warstw.
• Buty na obcasie w torbie, jeśli casting dotyczy pokazu albo mody. Wysokość taka, w której realnie chodzisz.
• Bieliznę bez szwów i bez wypełnienia, gdy w planie jest przymiarka.
• Włosy rozpuszczone i twarz bez makijażu albo z makijażem ledwo widocznym.
• Adres profilu albo wydruk z wymiarami. Coś, z czego można spisać dane bez dyktowania ich z pamięci.
• Wodę i coś do jedzenia. Przy naborze otwartym stoi się długo.
• Osobę towarzyszącą, jeśli chcesz. Nie musisz tego uzasadniać. Przy osobie niepełnoletniej obecność opiekuna jest obowiązkowa.

Czego nie brać: teczki z wydrukami całego portfolio, stylizacji wieczorowej, mocnego makijażu i paznokci w kolorze, którego nie da się zmyć. Wszystkie trzy utrudniają ocenę.

Casting zdalny i nagranie własne

Pierwszy etap coraz częściej odbywa się bez wychodzenia z domu. Prośba brzmi zwykle: krótkie nagranie z przedstawieniem się, obrotem i, przy reklamie, kilkoma zdaniami tekstu. Kilka rzeczy, które decydują o tym, czy nagranie w ogóle zostanie obejrzane do końca:

• Światło dzienne z przodu. Twarzą do okna, nie tyłem.
• Gładkie tło i cisza. Telewizor w tle i szczekający pies kończą sprawę szybciej niż wygląd.
• Jedno ujęcie, bez cięć. Zmontowane nagranie budzi podejrzenie, że coś poprawiano.
• Imię, wiek, miasto i wzrost na początku. Jedno zdanie, wprost do kamery.
• Obrót powolny, o pełny obrót. Ręce swobodnie, bez pozowania.
• Nazwa pliku z twoim imieniem i nazwiskiem. Plik nazwany ciągiem cyfr ginie w folderze z setką innych.

O co pytają i jak odpowiadać

Jedyna rada, która działa zawsze: nie zawyżaj liczb. Wzrost podany o trzy centymetry wyżej sprawdzi się do momentu pomiaru taśmą, czyli mniej więcej przez cztery minuty. Jak mierzyć się poprawnie, opisaliśmy na stronie o wymiarach modelki.

Co się dzieje potem

Materiał z castingu trafia do osoby, która składa propozycję dla klienta. Klient wybiera zwykle spośród kilku albo kilkunastu osób i robi to na podstawie briefu, nie wrażenia. Od castingu do decyzji mija od kilku dni do kilku tygodni, a przy kampaniach reklamowych bywa, że pierwszy etap jest tylko jednym z trzech.

Brak odpowiedzi jest najczęstszym zakończeniem i nie oznacza nic poza tym, że tym razem nie wyszło. Jedno grzeczne przypomnienie po dwóch tygodniach mieści się w normie. Więcej nie, bo booker, który pamięta cię jako osobę wysyłającą siódmą wiadomość, pamięta cię z niewłaściwego powodu.

Kiedy to nie jest casting

Cztery sygnały, przy których rozmowę kończy się od razu. Każdy z nich występuje w ogłoszeniach wyglądających całkowicie profesjonalnie.

1. Opłata w jakiejkolwiek postaci. Rejestracyjna, za wpis do bazy, za zdjęcia na miejscu, za „materiały". Nabór nie ma ceny.
2. Obowiązkowa sesja u wskazanego fotografa. Agencja żyjąca z prowizji od twoich zleceń zarabia, gdy ty pracujesz. Agencja kierująca cię do konkretnego studia ma pieniądze zanim cokolwiek się wydarzy. Piszemy o tym szerzej przy kursach modelingu.
3. Umowa do podpisania na miejscu, bez czasu na przeczytanie. Każdą umowę zabiera się do domu. Pośpiech jest tu narzędziem, nie okolicznością.
4. Casting w prywatnym mieszkaniu albo późnym wieczorem. Prawdziwe nabory odbywają się w biurze agencji, w studiu albo w wynajętej sali, w godzinach pracy.

Do tego dwie rzeczy, których nie oddaje się nigdy: skanu dokumentu tożsamości i zdjęć w bieliźnie przy pierwszym kontakcie. Co jest u nas publiczne, a co nie wychodzi poza serwis, opisaliśmy na stronie o bezpieczeństwie danych.

Pytania i odpowiedzi